~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
........................................................ * Συνέχεια του Ιστολογιου της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" στη δ/νση: - https://arkadiko-vima.blogspot.gr/
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..............* ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2018) - 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ *

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τις παροικίες των Αρκάδων...................... ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: arkadikovima@gmail.com
Σύμβουλοι Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής - Πέτρος Σ. Αϊβαλής
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

* Συνέχεια του Ιστολογιου της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" στη δ/νση: - https://arkadiko-vima.blogspot.gr/

28 χρόνια

28 χρόνια
........................ email: arkadikovima@gmail.com

Η αρχαία Αρκαδία δεν είχε τα όρια του σημερινού νομού και ήταν αποκλειστικά μεσόγεια, καταλαμβάνοντας το εσωτερικό της Πελοποννήσου, χωρίς να βρέχεται καθόλου από θάλασσα. Περιελάμβανε τις επαρχίες, Μαντινείας, Γορτυνίας, Μεγαλοπόλεως, τη βόρεια Κυνουρία, όλη την επαρχία Καλαβρύτων, τα δυτικά της Κορινθίας και της Αργολίδας, τμήμα της Ολυμπίας, τμήμα της Ηλείας και τη Λακωνική Αράχωβα.

Το χαμόγελο, μια ευεργετική πηγή ευζωίας!

    περί Ψυχολογίας    

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, *


Πολλές έρευνες, πολλές μελέτες, μιλούν για την ευεργετική επίδραση του χαμόγελου στη ζωή μας. Στοιχεία που άλλα αποδεικνύονται επιστημονικά κι άλλα επιβεβαιώνονται εμπειρικά,  συνιστούν το χαμόγελο ως μια κύρια πηγή ευζωίας: Μειώνει το στρες, σπάει την αμηχανία, συμβάλλει στην αξιοπιστία, αυξάνει την παραγωγικότητα, χαμηλώνει τους καρδιακούς παλμούς, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνει τη διάρκεια της ζωής… Τόσοι και τόσοι λόγοι, όλοι τους εξαιρετικοί!
Τι γίνεται όμως στην πραγματική ζωή; Πόσο συχνά χαμογελάμε, πόσο συχνά επιτρέπουμε στην καθημερινότητά μας να «γεννήσει» χαμόγελα, πόσο αφήνουμε τους ρυθμούς μας να χωρέσουν ένα χαμόγελο αντί για ένα σφιγμένο πρόσωπο ή ένα «χαμογελαστό προσωπείο» που μάλλον υποκρίνεται παρά νιώθει τη χαρά;
Γιατί το χαμόγελο –κακά τα ψέματα- δεν μπορούμε να το φορέσουμε σαν να είναι μάσκα ομορφιάς, ούτε μπορούμε να το παραγγέλνουμε σαν να είναι καφές για να μας το φέρουν, το χαμόγελο πρέπει να το βρούμε μόνοι μας… να ξαναβρούμε το χαμόγελό μας! Τι σημαίνει όμως αυτό;
Σημαίνει ότι πρέπει να ξαναθυμηθούμε τις βασικές μας τις αρχές, τις αρχές δηλαδή της καλοσύνης, της ευγένειας, της εγγύτητας, όλων εκείνων των στοιχείων που επιτρέπουν την επαφή και την επικοινωνία στις ανθρώπινες σχέσεις: Μια καλημέρα, μια καλή κουβέντα, οι καλές προθέσεις, οι καλές πράξεις… το καλό γενικά! Σε αντίθεση, το συμφέρον, το κέρδος, η κοροϊδία, η κακοπιστία, όσο κι αν προσποιούμαστε δεν αφήνουν χώρο για χαμόγελα (κι ας κάνουμε πως χαμογελάμε…).
Το χαμόγελο θέλει καλή καρδιά και ανοιχτωσιά για να υπάρξει, θέλει ψυχική ευγένεια και καλοσύνη για να ευδοκιμήσει, θέλει καλούς τρόπους, καλούς ανθρώπους… Μην περιμένουμε από το χαμόγελο να έρθει να μας βρει για να μας καταπραΰνει. Πρέπει εμείς να πάμε σε αυτό και να το καλέσουμε με καλή προαίρεση στη ζωή μας… Τότε αυτό θα μας δοθεί απλόχερα και θα μας προσφέρει όλα τα ευεργετικά συστατικά του: σαν παυσίπονο, σαν μυστικό της νεότητας, σαν χαρά της ζωής και αλατοπίπερο μιας σχέσης…  

~~~~~~~~~


Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι  Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα, πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΑΝΘΕΩΝ

ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ 





    Αξιότιμε κ. Διευθυντά
 Σας αποστέλλουμε κείμενο με τίτλο ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΑΝΘΕΩΝ, προκειμένου να δημοσιευθεί στην έγκυρη και έγκριτη εφημερίδα ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ.
 Επισυνάπτεται φωτογραφία από την εκδήλωση "Το νόστιμον ήμαρ της τέχνης της Πέτρας", στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
                            Ευχαριστούμε για τη συνεργασία
                                   Με εκτίμηση
            Ο Πρόεδρος                                    Η Γεν. Γραμματέας
           Ι. Τσιαούσης                                   Αγγ. Αναστοπούλου

~~~~~~~~~~~~

     ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΑΝΘΕΩΝ       

03-02-2018 – «Το νόστιμον ήμαρ της τέχνης της πέτρας», Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Σε μια κατάμεστη αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, πραγματοποιήθηκε με εξαιρετική επιτυχία, η εκδήλωση με τίτλο «Το νόστιμον ήμαρ της τέχνης της πέτρας», που ήταν και η πρώτη, στο επίσημο πρόγραμμα εκδηλώσεων του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Εισηγητές υψηλού κύρους (κ. Γκανιάτσας-καθηγητής ΕΜΠ, κ. Φωτοπούλου-Διευθύντρια ΥΠΠΟΑ, Τμήμα Αϋλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, κ. Τσιαούσης, καθηγητής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης), έδωσαν μια πλήρη εικόνα της Λαγκαδινής τέχνης της πέτρας, ως στοιχείο της Ευρωπαϊκής και Εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. 
Σκιαγραφήθηκε επίσης η θέση της κληρονομιάς των μαστόρων στο παρόν και το μέλλον, μέσω της δημιουργίας του Κέντρου Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής και Σχολής Μαθητείας της Πέτρας, στα Λαγκάδια. Τμήμα της προσπάθειας αυτής των Ανθέων , για τη διάσωση, ανάδειξη και αξιοποίηση της τέχνης των Λαγκαδινών μαστόρων, είναι και το 2ο Εργαστήρι Πέτρας που θα πραγματοποιηθεί στα Λαγκάδια (30 Ιουλίου-05 Αυγούστου 2018), στο πλαίσιο των Γιορτών της Πέτρας 2018, προκειμένου να εκπαιδευθούν νέοι μαστόροι και μηχανικοί στην παραδοσιακή αυτή τέχνη. 
Οι φετινές Γιορτές της Πέτρας (Εργαστήρι και δορυφόρες πολιτιστικές εκδηλώσεις) έχουν ενταχθεί στο Πρόγραμμα εκδηλώσεων του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς και θα γίνονται παραλλήλως και σε συνεργασία με το Θερινό Σχολείο για την Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά και το Αγροτικό Τοπίο που διοργανώνεται στη Δημητσάνα, από τη Δ/νση Νεώτερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του ΥΠΠΟΑ.
Στο καλλιτεχνικό μέρος της εκδήλωσης, καταξιωμένοι μουσικοί με διεθνή καριέρα και πλούσια συνθετική και εκτελεστική εμπειρία (Σοφία Μαυρογενίδου, Δέσποινα Χωματίδου και Fabiola Oheda), ενθουσίασαν το κοινό με μια υψηλής αισθητικής συναυλία.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Αντιπεριφερειάρχης Αρκαδίας κ. Γιαννακούρας, η κ. Φωτοπούλου- Διευθύντρια ΑΠΚΝΠΑ και ο κ. Δρίνης-Προϊστάμενος ΝΠΑ Υπουργείου Πολιτισμού, ο κ. Γενάδης - Αντιπρόεδρος Πανγορτυνιακής Ενωσης, ο κ. Δημαράς-Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής, Μέλη του ΔΣ της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας, ο πρώην Δήμαρχος Λαγκαδίων κ. Κούλης και άλλοι εκπρόσωποι φορέων.
24-25/03/2018. Συνάντηση εργασίας για το Κέντρο Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής
Ιδιαίτερα παραγωγική υπήρξε η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στα Λαγκάδια, με τη συμμετοχή του Προέδρου των Ανθέων Γ. Τσιαούση, του Αντιπροέδρου Γ. Κατσιούφη, του καθηγητή ΕΜΠ Β. Γκανιάτσα, των πολιτικών μηχανικών Χρ. Βαχλιώτη, Χρ. Παπαδόπουλου και των μαστόρων Παν. Γκιώκα, Στάθη Καγιούλη και Κ. Γκιώκα. Έγινε αυτοψία στο κτίριο Ρηγόπουλου, εκ μέρους των πολιτικών μηχανικών, με σκοπό την εκπόνηση της στατικής μελέτης και λήψη δειγμάτων για
εργαστηριακή εξέταση. Συζητήθηκαν επίσης οι επόμενες ενέργειες για τα σωστικά μέτρα καθώς και ο συνολικός σχεδιασμός του κτιρίου. Την περίοδο αυτή βρίσκονται σε εξέλιξη οι μελέτες για το κτίριο Ρηγόπουλου που προορίζεται να στεγάσει το Κέντρο Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής. 
Τα Άνθη της Πέτρας, καλούν τους πολίτες που ενδιαφέρονται να βοηθήσουν στη συλλογή υλικών και άυλων τεκμηρίων (εργαλεία, φωτογραφίες, συμβόλαια, συμφωνητικά, προφορικές μαρτυρίες, τραγούδια, ιστορίες κλπ), προκειμένου να εμπλουτισθεί η ήδη υπάρχουσα συλλογή, να επικοινωνήσουν με τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, τηλεφωνικά η μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας (email: info@anthitispetras.gr ).

"Η δίκη του Κολοκοτρώνη" Αφιέρωμα στο περιοδικό "Ιστορία" στο τεύχος Μαρτίου 2018

  ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ  

«Ο Γέρος του Μοριά δεν υπήρξεν άτομον. Υπήρξεν ιδέα … 
Ο Κολοκοτρώνης ήτο η Ελλάς».


Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης υπήρξε η κορυφαία μορφή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, βγαλμένη από τις ενδοξότερες σελίδες της ελληνικής ιστορίας. Ατρόμητος και εγωιστής, δαιμόνιος και πανούργος,  τραχύς, ωμός και ευθύς, σκληρός με τους εχθρούς και απλόχερος με τους φίλους του, απέκτησε μυθικές διαστάσεις εμπνέοντας τους οπαδούς και σκορπώντας τον τρόμο στους αντιπάλους του. 

Πολλοί τον παρομοίαζαν με κύκλωπα, τον φαντάζονταν «τερατόμορφον τινά πιστεύοντες ότι είχε και τρίτον κατά το μέτωπον οφθαλμόν στογγυλόν ως κύκλωψ τις, και χαυλιόδοντας εκ των κάτω προς τα άνω προκύπτοντας ως κάπρου ή συός αγρίου». Συνάμα, αν και αγράμματος, διέθετε τη λογική και τη σοφία του απλού λαού. 
Ο Γέρος του Μοριά αγαπήθηκε και μισήθηκε όσο λίγοι. Οι ενέργειές του, πραγματικές ή φανταστικές, ήταν αδύνατον να περάσουν απαρατήρητες. Οι Στερεοελλαδίτες και οι Νησιώτες τον εχθρεύονταν, οι φιλέλληνες και οι «φραγκοφορεμένοι» τον μισούσαν, οι Μοραΐτες τον λάτρευαν σαν Μεσσία, οι Ναπαίοι τον αναγνώριζαν ως αρχηγό. Η διαμάχη γύρω από το όνομά του αντανακλάται και στην ιστοριογραφία. Για πολλές δεκαετίες η απομνημονευματογραφία του Αγώνα συνέχισε τις εμφύλιες διαμάχες της Επανάστασης, ενώ ιστορικοί και ιστοριοδίφες διαιώνισαν με την πένα τους τις τοπικές διαμάχες και τις ιδεολογικές αντιπαραθέσεις της εποχής. Χρειάστηκε να περάσουν πολλές δεκαετίες, να καταλαγιάσουν τα πάθη, να σβήσουν οι φωτιές της Επανάστασης για να διατυπωθούν ψύχραιμες αποτιμήσεις της δράσης του.
Με την έλευση του Καποδίστρια, ο Κολοκοτρώνης τάχθηκε ένθερμα υπέρ της πολιτικής του, αν και διαφωνούσε με τον «αυταρχικό» τρόπο της εφαρμογής της. Πρωτοστάτησε επίσης στα γεγονότα για την εκλογή του Όθωνα, αν και με την έλευση του τελευταίου (30 Ιανουαρίου 1832) έγινε στόχος συκοφαντιών και ραδιουργιών εκ μέρους των πολιτικών του αντιπάλων. Έτσι οι Βαυαροί τον αντιμετώπιζαν με ψυχρότητα, κι αυτό λόγω των φιλοκαποδιστριακών του αισθημάτων.
Η σκευωρία που εξυφάνθηκε εναντίον του κατέληξε τελικά στο να κατηγορηθεί για εσχάτη προδοσία και να συλληφθεί (6 Σεπτεμβρίου 1833), μαζί με τον Πλαπούτα, τον Τζαβέλα, τον Νικηταρά και άλλους στρατιωτικούς ηγέτες, με την κατηγορία ότι προετοίμαζαν συνωμοσία εναντίον του ανήλικου βασιλιά και της κυβέρνησής του.
Η διαβόητη δίκη, η οποία άρχισε στο Ναύπλιο στις 30 Απριλίου 1834 και διήρκεσε μέχρι τις 26 Μαΐου, ήταν σκευωρία. Από όλες τις βαρύτατες κατηγορίες καμία δεν αποδείχτηκε· επρόκειτο για αοριστίες που δεν θεμελίωναν νομικά την παραπομπή των Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα. Εντούτοις, ο Κολοκοτρώνης καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά δύο χρόνια αργότερα ο Όθων, μόλις ενηλικιώθηκε και ανέλαβε τα ηνία του κράτους, τον απελευθέρωσε και τον έκανε στρατηγό. 

Ο Κολοκοτρώνης ήταν η προσωποποίηση του Αγώνα. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αποτέλεσε τον μοναδικό καταλύτη του — διότι ήταν πολλά και τα επιτεύγματα και των άλλων αγωνιστών (όπως του Καραϊσκάκη στη Στερεά Ελλάδα και του Μιαούλη και του Σαχτούρη στη θάλασσα). Όμως, εκείνο που μπορεί να «μονοπωλήσει» ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είναι ότι κανένας δεν μπορεί να φανταστεί τον Αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία χωρίς τον  Γέρο του Μοριά. «Ο Γέρος του Μοριά δεν υπήρξεν άτομον. Υπήρξεν ιδέα … Ο Κολοκοτρώνης ήτο η Ελλάς».

Σχολικό πρωτάθλημα ΣΚΑΚΙ: πρώτος στην Πελοπόννησο ο μαθητής του 12ου δημοτικού σχολείου Τρίπολης, Γιώργος Ματθαιόπουλος!!


Πρωτάθλημα ΣΚΑΚΙ στην Πελοπόννησο

Στο Σχολικό Πρωτάθλημα Ε.Σ.Σ.ΠΕ.Π. (Ένωση Σκακιστικών Σωματείων Περιφέρειας Πελοποννήσου) που πραγματοποιήθηκε χθες Κυριακή 4/3, ο Γιώργος Ηλ. Ματθαιόπουλος (το γένος Ευφρ. Δ. Καβουρίνου), κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, αήττητος!! Ο μαθητής Γιώργος, μετά την πρωτιά του, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, ετοιμάζεται για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα που βέβαια προκρίθηκε.
Εύγε Γιώργο !!!
______

Κυκλοφόρησε το φύλλο του Φεβρουαρίου με πρώτο θέμα: "Καρύταινα, πανέμορφος οικισμός στην Αρκαδία, χτισμένος πάνω σε λόφο", "Εις Έλλην", ο Παναγιώτης Ποταγός, ο μεγάλος Έλληνας εξερευνητής που αποθεώθηκε παντού... Νικόλαος Δημητρακόπουλος: "Ο μυθικός ανορθωτής της δικαιοσύνης"



διαβάστε ολόκληρη την εφημερίδα εδώ 
ή 

Μεγαλειώδης η εκδήλωση των Ανθέων στο Μέγαρο Μουσικής

ΕΚΔΗΛΩΣΗ




Μια μοναδική βραδιά είχαν την τύχη να βιώσουν οι εκατοντάδες πολίτες που παρακολούθησαν τη εκδήλωση το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου 2018 με τον τίτλο "Το νόστιμον ήμαρ της τέχνης της πέτρας", στην κατάμεστη αίθουσα του Συλλόγου "οι Φίλοι της Μουσικής" στο ΜΜΑ. Η υψηλή ποιότητα των εισηγήσεων από ομιλητές εγνωσμένου κύρους (Β. Γκανιάτσας, Β. Φωτοπούλου, Γ. Τσιαούσης) καθώς και η ιδιαίτερης αισθητικής συναυλία που ακολούθησε επιβεβαίωσαν το επίπεδο των πρωτοβουλιών των Ανθέων και την δυναμική που έχουν ήδη κατακτήσει.
Στην εκδήλωση που παρουσίασε η Γενική Γραμματέας της Κίνησής μας, κ. Αγγ. Αναστοπούλου παραβρέθηκαν ο Αντιπεριφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Β. Γιαννακούρας, η Διευθύντρια της Δ/νσης ΝΠΑΑΠΚ του ΥΠΠΟΑ Β. Φωτοπούλου και ο Προϊστάμενος κ. Γ. Δρίνης, ο Αντιπρόεδρος της Πανγορτυνιακής Ένωσης κ. Γενάδης, μέλη του ΔΣ της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας Ελλάδας, ο Πρόεδρος του Συλλόγου "Οι Φίλοι της Μουσικής" κ. Π. Δημαράς, o πρώην Δήμαρχος Λαγκαδίων κ. Ε. Κούλης και άλλοι εκπρόσωποι φορέων. Πολλοί πολίτες δεν κατάφεραν να προσεγγίσουν το ΜΜΑ λόγω των έκτακτων απαγορευτικών μέτρων στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων, ανάμεσα στους οποίους και η κ. Εύη Τατούλη, η οποία έστειλε το χαιρετισμό της.
Η εκδήλωση σηματοδοτεί όχι μόνο τη θέση της Λαγκαδινής τέχνης της πέτρας στην εθνική πολιτιστική κληρονομιά, αλλά και τις προοπτικές της στη σημερινή εποχή και στο μέλλον. Η δημιουργία του Κέντρου Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής και η λειτουργία της Σχολής Μαθητείας αποτελούν καταλύτη αυτού του μέλλοντος. 





http://anthitispetras.gr/index.php/el/typos/ta-nea-ton-atheon/item/megaleiodis-i-ekdilosi-ton-antheon-sto-megaro-mousikis-xthes-to-vrady

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ: «ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ, διήγημα πρωτότυπον»

Dionisis Vitsos
ΖΑΚΥΝΘΟΣ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΠΡΙΝ 130 ΧΡΟΝΙΑ


ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ:
«ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ, διήγημα πρωτότυπον»
Εφημερίδα "Εφημερίς" , 26 ΔΕΚ. 1887

«Μεταξύ των πολλών δημωδών τύπων, τους οποίους θα έχωσι να εκμεταλλευθώσιν οι μέλλοντες διηγηματογράφοι μας, διαπρεπή κατέχει θέσιν η κακή πενθερά, ως και η κακή μητρυιά. Περί μητρυιάς άλλοτε θα αποπειραθώ να διαλάβω τινά, προς εποικοδόμησιν των αναγνωστών μου. Περί μιας κακής πενθεράς σήμερον ο λόγος.
Εις τι έπταιεν η ατυχής νέα Διαλεχτή, ούτως ωνομάζετο, θυγάτηρ του Κασσανδρέως μπάρμπα-Μανώλη, μεταναστεύσαντος κατά την Ελληνικήν Επανάστασιν εις μίαν των νήσων του Αιγαίου. Εις τι έπταιεν αν ήτο στείρα και άτεκνος; Είχε νυμφευθή προ επταετίας, έκτοτε δις μετέβη εις τα λουτρά της Αιδηψού, πεντάκις τής έδωκαν να πίη διάφορα τελεσιουργά βότανα, εις μάτην, η γη έμενεν άγονος. Δύο ή τρεις γύφτισσαι τής έδωκαν να φορέση περίαπτα θαυματουργά περί τας μασχάλας, ειπούσαι αυτή, ότι τούτο ήτο το μόνον μέσον, όπως γεννήση, και μάλιστα υιόν. Τέλος καλόγηρός τις Σιναΐτης τη εδώρησεν ηγιασμένον κομβολόγιον, ειπών αυτή να το βαπτίζη και να πίνη το ύδωρ. Τα πάντα μάταια.
Επί τέλους με την απελπισίαν ήλθε και η ανάπαυσις της συνειδήσεως, και δεν ενόμιζεν εαυτήν ένοχον. Το αυτό όμως δεν εφρόνει και η γραία Καντάκαινα, η πενθερά της, ήτις επέρριπτεν εις την νύμφην αυτής το σφάλμα της μη αποκτήσεως εγγόνου διά το γήρας της.
Είναι αληθές, ότι ο σύζυγος της Διαλεχτής ήτο το μόνον τέκνον της γραίας ταύτης, και ούτος δε συνεμερίζετο την πρόληψιν της μητρός του εναντίον της συμβίας αυτού. Αν δεν τω εγέννα η σύζυγός του, η γενεά εχάνετο. Περίεργον, δε, ότι πας Ελλην της εποχής μας ιερώτατον θεωρεί χρέος και υπερτάτην ανάγκην την διαιώνισιν του γένους του.
~~~~~~
Εκάστοτε, οσάκις ο υιός της επέστρεφεν εκ του ταξιδίου του, διότι είχε βρατσέραν, και ήτο τολμηρότατος εις την ακτοπλοΐαν, η γραία Καντάκαινα ήρχετο εις προϋπάντησιν αυτού, τον ωδήγει εις τον οικίσκον της, τον εδιάβαζε, τον εκατήχει, του έβαζε μαναφούκια, και ούτω τον προέπεμπε παρά τη γυναικί αυτού. Και δεν έλεγε τα ελαττώματά της, αλλά τα αυγάτιζε, δεν ήτο μόνο «μαρμάρα», τουτέστι στείρα η νύμφη της, τούτο δεν ήρκει, αλλ' ήτο άπαστρη, απασσάλωτη, ξετσίπωτη κ.λπ. ΄Ολα τα είχεν, «η ποίσα, η δείξα, η άκληρη».
Ο καπετάν Καντάκης, φλομωμένος, θαλασσοπνιγμένος, τα ήκουεν όλα αυτά, η φαντασία του εφούσκωνεν, εξερχόμενος είτα συνήντα τους συναδέλφους του ναυτικούς, ήρχιζαν τα καλώς ώρισες, καλώς σας ηύρα, έπινεν επτά ή οκτώ ρώμια, και με τριπλήν σκοτοδίνην, την εκ της θαλάσσης, την εκ της γυναικείας διαβολής και την εκ των ποτών, εισήρχετο οίκαδε και βάρβαροι σκηναί συνέβαινον τότε μεταξύ αυτού και της συζύγου του.
~~~~~~
Ούτως είχον τα πράγματα μέχρι της παραμονής των Χριστουγέννων του έτους 186... Ο καπετάν Καντάκης προ πέντε ημερών είχε πλεύσει με την βρατσέραν του εις την απέναντι νήσον με φορτίον αμνών και ερίφων, και ήλπιζεν, ότι θα εώρταζε τα Χριστούγεννα εις την οικίαν του. Αλλά τον λογαριασμόν τον έκαμνεν άνευ του ξενοδόχου, δηλ. άνευ του Βορρά, όστις εφύσησεν αιφνιδίως άγριος και έκλεισαν όλα τα πλοία εις τους όρμους, όπου ευρέθησαν. Είπομεν όμως, ότι ο καπετάν Καντάκης ήτο τολμηρός περί την ακτοπλοΐαν. Περί την εσπέραν της παραμονής τωνΧριστουγέννων ο άνεμος εμετριάσθη ολίγον, αλλ' ουχ ήττον εξηκολούθει να πνέη. Το μεσονύκτιον πάλιν εδυνάμωσε.
Τινές ναυτικοί εν τη αγορά εστοιχημάτιζον, ότι, αφού κατέπεσεν ο Βορράς, ο καπετάν Καντάκης θα έφθανε περί το μεσονύκτιον. Η σύζυγός του όμως δεν ήτο εκεί να τους ακούση και δεν τον επερίμενεν. Αύτη εδέχθη μόνο περί την εσπέραν την επίσκεψιν της πενθεράς της, ασυνήθως φιλόφρονος και μηδιώσης, ήτις τη ευχήθη το απαραίτητον «καλό δέξιμο», και διά χιλιοστήν φορά το στερεότυπον «μ' έναν καλό γυιό».
Και ου μόνον, τούτο, αλλά τη προσέφερε και εν χριστόψωμο.
- Το ζύμωσα μοναχή μου, είπεν η θειά Καντάκαινα, με γεια να το φας.
- Θα το φυλάξω ως τα Φώτα, διά ν' αγιασθή, παρετήρησεν η νύμφη.
- Οχι, όχι, είπε μετ' αλλοκότου σπουδής η γραία, το δικό της φυλάει η κάθε μια νοικοκυρά διά τα Φώτα, το πεσκέσι τρώγεται.
- Καλά, απήντησεν ηρέμα η Διαλεχτή, του λόγου σου ξέρεις καλλίτερα.
Η Διαλεχτή ήτο αγαθωτάτης ψυχής νέα, ουδέποτε ηδύνατο να φαντασθή ή να υποπτεύση κακό τι.
«Πώς τώπαθε η πεθερά μου και μου έφερε χριστόψωμο», είπε μόνον καθ' εαυτήν, και αφού απήλθεν η γραία εκλείσθη εις την οικίαν της και εκοιμήθη μετά τινος δεκαετούς παιδίσκης γειτονοπούλας, ήτις τη έκανε συντροφίαν, οσάκις έλειπεν ο σύζυγός της. Η Διαλεχτή εκοιμήθη πολύ ενωρίς, διότι σκοπόν είχε να υπάγη εις την εκκλησίαν περί το μεσονύκτιον. Ο ναός δε του Αγίου Νικολάου μόλις απείχε πεντήκοντα βήματα από της οικίας της.
~~~~~~
Περί το μεσονύκτιον εσήμαναν παρατεταμένως οι κώδωνες. Η Διαλεχτή ηγέρθη, ενεδύθη και απήλθεν εις την εκκλησίαν. Η παρακοιμωμένη αυτή κόρη ήτο συμπεφωνημένον, ότι μόνον μέχρι ου σημάνη ο όρθρος θα έμενε μετ' αυτής, όθεν αφυπνίσασα αυτήν την ωδήγησε πλησίον των αδελφών της. Αι δύο οικίαι εχωρίζοντο διά τοίχου κοινού.
Η Διαλεχτή ανήλθεν εις τον γυναικωνίτην του ναού, αλλά μόλις παρήλθεν ημίσεια ώρα και γυνή τις πτωχή και χωλή δυστυχής, ήτις υπηρέτει ως νεωκόρος της εκκλησίας, ελθούσα τη λέγει εις το ους:
- Δόσε μου το κλειδί, ήλθε ο άντρας σου.
- Ο άντρας μου! ανεφώνησεν η Διαλεχτή έκπληκτος.
Και αντί να δώση το κλειδί έσπευσε να καταβή η ιδία.
Ελθούσα εις την κλίμακα της οικίας, βλέπει τον σύζυγόν της κατάβρεκτον, αποστάζοντα ύδωρ και αφρόν.
- Είμαι μισοπνιγμένος, είπε μορμυρίζων ούτος, αλλά δεν είναι τίποτε. Αντί να το ρίξωμε έξω, το καθίσαμε στα ρηχά.
- Πέσατε έξω; ανέκραξεν η Διαλεχτή.
- Οχι, δεν είναι σου λέω τίποτε. Η βρατσέρα είναι σίγουρη, με δυο άγκουρες αραγμένη και καθισμένη.
- Θέλεις ν' ανάψω φωτιά;
- Αναψε και δόσε μου ν' αλλάξω.
Η Διαλεχτή εξήγαγε εκ του κιβωτίου ενδύματα διά τον σύζυγόν της και ήναψε πυρ.
- Θέλεις κανένα ζεστό;
- Δεν μ' ωφελεί εμένα το ζεστό, είπεν ο καπετάν Καντάκης. Κρασί να βγάλης.
Η Διαλεχτή εξήγαγεν εκ του βαρελίου οίνον.
- Πώς δεν εφρόντισες να μαγειρεύσης τίποτε; είπε γογγύζων ο ναυτικός.
- Δεν σ' επερίμενα απόψε, απήντησε μετά ταπεινότητος η Διαλεχτή. Κρέας επήρα. Θέλεις να σου ψήσω πριζόλα;
- Βάλε, στα κάρβουνα, και πήγαινε συ στην εκκλησιά σου, είπεν ο καπετάν Καντάκης. Θα έλθω κι εγώ σε λίγο.
Η Διαλεχτή έθεσε το κρέας επί της ανθρακιάς, ήτις εσχηματίσθη ήδη, και ητοιμάζετο να υπακούση εις την διαταγήν του συζύγου της, ήτις ήτο και ιδική της επιθυμία, διότι ήθελε να κοινωνήση. Σημειωτέον ότι την φράσιν «πήγαινε συ στην εκκλησιά σου» έβαψεν ο Καντάκης διά στρυφνής χροιάς.
- Η μάννα μου δε θα τώμαθε βέβαια ότι ήλθα, παρετήρησεν αύθις ο Καντάκης.
- Εκείνη είναι στην ενορία της, απήντησεν η Διαλεχτή. Θέλεις να της παραγγείλω;
- Παράγγειλέ της να έλθη το πρωί.
Η Διαλεχτή εξήλθεν. Ο Καντάκης την ανεκάλεσεν αίφνης.
- Μα τώρα είναι τρόπος να πας εσύ στην εκκλησιά, και να με αφήσεις μόνον;
- Να μεταλάβω κι έρχομαι, απήντησεν η γυνή.
Ο Καντάκης δεν ετόλμησε ν' αντείπη τι, διότι η απάντησις θα ήτο βλασφημία. Ουχ ήττον όμως την βλασφημίαν ενδιαθέτως την επρόφερεν.
Η Διαλεχτή εφρόντισε να στείλη αγγελιοφόρον προς την πενθεράν της, ένα δωδεκαετή παίδα της αυτής εκείνης γειτονικής οικογενείας, ης η θυγάτηρ εκοιμήθη αφ' εσπέρας πλησίον της, και επέστρεψεν εις τον ναόν.
Ο Καντάκης, όστις επείνα τρομερά, ήρχισε να καταβροχθίζη την πριζόλαν. Καθήμενος οκλαδόν παρά την εστίαν, εβαρύνετο να σηκωθή και ν' ανοίξη το ερμάρι διά να λάβη άρτον, αλλ' αριστερόθεν αυτού υπεράνω της εστίας επί μικρού σανιδώματος ευρίσκετο το χριστόψωμον εκείνο, το δώρον της μητρός του προς την νύμφην αυτής. Το έφθασε και το έφαγεν ολόκληρον σχεδόν μετά του οπτού κρέατος.
~~~~~~
Περί την αυγήν, η Διαλεχτή επέστρεψεν εκ του ναού, αλλ' εύρε την πενθεράν της περιβάλλουσαν διά της ωλένης το μέτωπον του υιού αυτής και γοερώς θρηνούσαν.
Ελθούσα αύτη προ ολίγων στιγμών τον εύρε κοκκαλωμένον και άπνουν. Επάρασα τους οφθαλμούς, παρετήρησε την απουσίαν του χριστοψώμου από του σανιδώματος της εστίας, και αμέσως ενόησε τα πάντα. Ο Καντάκης έφαγε το φαρμακωμένο χριστόψωμο, το οποίον η γραία στρίγλα είχε παρασκευάσει διά την νύμφην της.
Ιατροί επιστήμονες δεν υπήρχον εν τη μικρά νήσω. Ουδεμία νεκροψία ενεργήθη. Ενομίσθη, ότι ο θάνατος προήλθεν εκ παγώματος συνεπεία του ναυαγίου. Μόνη η γραία Καντάκαινα ήξευρε το αίτιον του θανάτου. Σημειωτέον, ότι η γραία, συναισθανθείσα και αυτή το έγκλημά της, δεν
εμέμφθη την νύμφην της. Αλλά τουναντίον την υπερήσπισε κατά της κακολογίας άλλων.
Εάν έζησε και άλλα κατόπιν Χριστούγεννα, η άστοργος πενθερά και ακουσία παιδοκτόνος, δε θα ήτο πολύ ευτυχής εις το γήρας της».


ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ (1851-1911). 
Μεγάλος πεζογράφος, δημοσιογράφος και μεταφραστής.

_____________
[Το διήγημα πρωτοδημοσιεύτηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1887 στην εφημερίδα Εφημερίς, με υπότιτλο "Διήγημα Πρωτότυπον". Ξεχάστηκε μέχρι τα Χριστούγεννα του 1941, οπότε αναδημοσιεύτηκε από τον Γεώργιο Βαλέτα στο περιοδικό "Νέα Εστία".]

ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ - 5η τακτική Γενική συνέλευση, 17-12-2017

  Αξιότιμε κ. Διευθυντά
  Σας αποστέλλουμε την πρόσκληση πού αφορά την 5η τακτική Γενική Συνέλευση των ΑΝΘΕΩΝ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ στις 17-12-2017, στο πλαίσιο της οποίας περιλαμβάνεται καί η ομιλία τού κ. Αντώνη Τσιρίγου με θέμα " Καποδιστριακό Σχολείο Μεθώνης διά χειρών Λαγκαδινών μαστόρων".
                                Με ιδιαίτερη εκτίμηση
              Ο Πρόεδρος                                       Η Γεν. Γραμματέας
             Ι. Τσιαούσης                                       Αγγ. Αναστοπούλου




▪ ΦΙΛΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ▪ «ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ»

ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ
info@anthitispetras.gr





  Αξιότιμε κ. Διευθυντά
 Σας αποστέλλουμε δελτίο τύπου σχετικό με την αξιοποίηση τού Σανατορίου της Μάνας, προκειμένου να δημοσιευθεί στην έγκυρη καί έγκριτη εφημερίδα ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ.

                            Ευχαριστούμε θερμά γιά τη συνεργασία
                                       Με εκτίμηση

~~~~~~~~



         ΦΙΛΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ
        «ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ»  

Αθήνα, 18  Νοεμβρίου 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Είναι γνωστό ότι  το Σανατόριο της Μάνας ιδρύθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα με πρωτοβουλία της αδελφής του Παύλου Μελά, Αννας Παπαδοπούλου, γνωστής ως Μάνας, μετά από μεγάλη προσπάθεια, μέσω εράνων, προκειμένου να γίνει πρότυπο κέντρο νοσηλείας για πάσχοντες από φυματίωση. Λειτούργησε ως σανατόριο μέχρι το 1938, οπότε και εγκαταλείφθηκε.
Το κτήριο αυτό,  κτισμένο από Λαγκαδινούς μαστόρους με ντόπια ασβεστολιθική πέτρα και νεοκλασικές επιρροές, αποτελεί ένα κρυμμένο θησαυρό της ορεινής Αρκαδίας, παρ όλη τη φθορά πού έχει υποστεί στην πορεία του χρόνου. Η ένταξή του μέσα σε ένα φυσικό περιβάλλον ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, το καθιστά μοναδικό. Αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα νοσοκομειακής αρχιτεκτονικής των αρχών του 20ου αιώνα.
Τα «ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ» θεωρούν ιδιαίτερα σημαντική την αποκατάσταση και αξιοποίηση του σημαντικού αυτού κτηρίου και ως εκ τούτου κρίνουν θετικό το πρόσφατο σχετικό ενδιαφέρον πού εκδηλώθηκε από υποψήφιους επενδυτές. Πιστεύουν ότι πρέπει να γίνει με απόλυτο σεβασμό, τόσο στον αρχιτεκτονικό του χαρακτήρα με την ιδιαιτέρου κάλλους λιθοδομή, όσο και στην ιστορική και πολιτισμική του ταυτότητα καθώς και στο φυσικό περιβάλλον.
Για το λόγο αυτό καλούν τους αρμόδιους φορείς, να λάβουν υπ όψιν τους στην πορεία της επενδυτικής διαδικασίας, την αρχιτεκτονική, πολιτισμική και ιστορική αξία του συγκεκριμένου κτηρίου με σκοπό η αποκατάσταση και η αξιοποίηση του να είναι μία σημαντική   προστιθέμενη αξία στην περιοχή της Γορτυνίας και της ευρύτερης περιοχής της Πελοποννήσου.  

Κοινοποίηση:
Εφορία Νεωτέρων Μνημείων Δυτ. Πελοποννήσου
Περιφέρεια Πελοποννήσου
Δήμος Γορτυνίας
Έντυπος & Ηλεκτρονικός Τύπος

Μερικές Δύσκολες Παραδοχές Για Τις Ανθρώπινες Σχέσεις

περί Ψυχολογίας.....

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας *
 (simvouleftikigamou.gr)  


Οι σχέσεις είναι πολύπλοκες. Προϋποθέτουν την συνάντηση δύο ή περισσότερων ανθρώπων, ενώ καλά – καλά δεν μπορούμε να τα βρούμε με τον εαυτό μας.
Οι σχέσεις είναι θαυμάσιες. Προσφέρουν την δυνατότητα για συνάντηση δύο ή περισσότερων ανθρώπων, παραμερίζοντας για όσο διαρκούν το φάσμα της μοναξιάς τους.
Οι σχέσεις είναι ανυπόφορες. Στερούν την ιδιωτικότητα, στραγγίζουν την ατομικότητα, τα θέλουν όλα σε κοινή θέα, όλα ανοιχτά, τίποτα προσωπικό, ένα κοινόβιο σκέψεων και συναισθημάτων.
Οι σχέσεις είναι γενναιόδωρες. Με την απλόχερη ανοιχτότητά τους αγκαλιάζουν την αποξένωσή μας, ανέχονται τον εγωισμό μας, μας κάνουν ομάδα, κοινωνία, πολιτισμό.
Οι σχέσεις είναι βασανιστικές. Μας τα παίρνουν όλα, δεν μας αφήνουν τίποτα, δικτατορικά καθεστώτα έναντι αναρχοαυτόνομων μονάδων.
Οι σχέσεις είναι λυτρωτικές. Απελευθερώνουν τον καλύτερο εαυτό μας από τις φυλακές του εγωτισμού του και τον προσφέρουν στον Άλλον, τον άλλον σε Εμάς και εμάς στους Άλλους, ένα πολύβουο γαϊτανάκι συναναστροφών, ιδεών και συναισθημάτων.
Τελικά τι είναι οι σχέσεις;
Όλο τις θέλουμε κι όταν τις έχουμε θέλουμε κάτι άλλο...
Τις κυνηγάμε, τις επιδιώκουμε και μετά αλλάζουμε γνώμη...
Ή μήπως όχι;
Ή μήπως όταν καταλάβουμε το βαθύτερο νόημα τους, όταν - βιωματικά - προσλάβουμε την αξία τους, τότε πια δεν θέλουμε να τις αφήσουμε, δεν μπορούμε χωρίς αυτές, χωρίς σχέσεις στην ζωή μας...
Αγάπης, στοργής, αφοσίωσης, θυσίας, προσφοράς, και πάλι αγάπης... σχέσεις.

~~~~~~~


___________
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”. 

Οδοιπορικό στο όρος Μαίναλο

   ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΚΑΔΙΚΑ ΒΟΥΝΑ  





Το όρος Μαίναλο, βρίσκεται στο κέντρο της Πελοποννήσου, στον νομό Αρκαδίας και η κορυφή του υψώνεται στα 1.981 μ. Το όνομά του σημαίνει την ιερή μανία, τη θεία παραφορά που φέρνει η άγρια φύση.


Περιβάλλεται, στα ανατολικά από τα όρη Ολίγυρτος, Τραχύ, Λύρκειο και Αρτεμίσιο, βόρεια από τα Αροάνια και τον Ερύμανθο, δυτικά από την Μίνθη και το Λύκαιοκαι νότια από τον Ταΰγετο και τον Πάρνωνα. 


Στο Μαίναλο βρίσκονται ορισμένα από τα ορεινότερα χωριά της Ελλάδας, τα Μαγούλιανα (1.365μ.) και η Αλωνίσταινα (1.220μ.), αλλά και ορισμένα από τα ιστορικότερα χωριά της Ελλάδας αφού τα χωριά του Μαινάλου πρωτοστάτησαν στην επανάσταση του 1821.
Η Βλαχέρνα, Η Δημητσάνα, η Στεμνίτσα, τα Λαγκάδια, το Λιμποβίσι (Το χωριό του Κολοκοτρώνη) και η Πιάνα είναι μερικά απ' αυτά. 


Από το Μαίναλο πηγάζουν δύο παραπόταμοι του Αλφειού. Ο ένας είναι ο Λούσιος, που πηγάζει από τα βορειοδυτικά του βουνού, κοντά στο χωριό Καρκαλού και δημιουργεί ρέοντας ένα περίφημο φαράγγι. Ο άλλος είναι ο Ελισσώνας ο οποίος πηγάζει από το κεντρικό τμήμα του βουνού ανάμεσα στα χωριά Πιάνα και Αλωνίσταινα και συναντάει τον Αλφειό κοντά στη Μεγαλόπολη.

_________